SERMOS262

Achan un manuscrito inédito en galego de 1770

Achan un manuscrito inédito en galego de 1770
Un fragmento do manuscrito
Un fragmento do manuscrito  

As Cincuenta décimas contra don Diego Zernadas -500 versos contra o cura de Fruíme- é un texto do século XVIII escrito integramente en galego. Talvez os séculos escuros non o foron tanto. Todo sobre este asunto no Sermos262. Eis un avanzo.

 


Despois das coplas do Padre Sarmiento, este é o texto máis longo escrito integramente en galego pertencente aos chamados Séculos Escuros que se atopou até o momento, facto que incrementa a importancia do achado. As Cincuenta décimas contra don Diego Zernadas saen do prelo ao coidado de Laiovento, nada máis e nada menos que cincocentos versos xocosos contra don Diego Zernadas, cura de Fruíme. Un fito que se torna nunha indiscutíbel referencia para a historia da lingua e literatura galegas.

 

Atopábase Xosé A. Fernández Salgado (Ferreiravella, 1966), experto na historiografía lingüística do século XIX, na Fundación Penzol traballando con documentos e manuscritos sen catalogar cando caeron nas súas mans unhas follas que poderían pertencer ao fondo de Xosé María Álvarez Blázquez, e que chamaron a súa atención por estaren escritas en galego. “Foi un encontro fortuíto”, comenta Xosé A. Fernández Salgado en conversa con Sermos Galiza,“os textos están aí, mais é difícil acceder a eles, cando atopei este estaba procurando outras cousas, en material que estaba sen catalogar”. Agora, coa publicación de Cincuenta décimas contra don Diego Zernadas, dáse a coñecer o descubrimento deste manuscrito inédito en galego, datado arredor de 1770. Trátase dunha longa carta en verso de carácter satírico-moralizador escrita nun estilo coidado, composta por catro follas cosidas e sen asinar nin datar, e dirixida a don Diego Zernadas, famoso cura de Fruíme, unha das figuras máis sobranceiras da Galiza da Ilustración.

 

Screen Shot 2017-09-12 at 10.37.21

O período coñecido como Séculos Escuros abarca inicialmente desde o século XV até o XVIII e caracterízase pola práctica ausencia de escrita en lingua galega. Mais nas últimas décadas os recentes estudos e investigacións están deixando ver como o período setecentista se vai erguendo como unha etapa diferenciada, grazas ao achado de novos textos que verten luz e achegan claves para comprender mellor a época.

 

“Cada vez vanse descubrindo máis textos, co cal parece que non era tan anormal a escrita do galego, ao mellor os séculos escuros non son tan escuros como se pensaba”, matiza Fernández Salgado, profesor do Departamento de Filoloxía Galega e Latina, “o cal indica tamén que seguramente inda hai bastante máis por descubrir e é aí onde debemos seguir investigando”.

 

[A íntegra deste texto, unha dupla páxina, aparece no Sermos262, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]

 



x