A propósito dunha biografía de Rosalía de Castro

É necesaria unha biografía de Rosalía de Castro, recoñecendo que a dificultade para a súa elaboración non é pequena. Sen dúbida trátase dunha tarefa ardua. Porén, a esta altura, posíbel e asumíbel, e moi proveitosa, de facerse con...

Atónito

É ás veces o meu estado. E non o é por desexado ou desexábel. Porén, é a consecuencia lóxica nun contexto tan preocupante por caótico e banal, no que parece ter desaparecida a pouca cavilación e análise crítica, a fondo, que unha...

Catecismo para incautos

Por se servir para alertar incautos, sinto a necesidade de puntualizar algunhas obviedades

Abonda de confusión 

Espero que os lectores e lectoras deste artigo teñan a capacidade para ver nel unha opinión persoal e intransferíbel.

Referendo Grego

Estamos vivindo unha situación tan inesperada como chea de potencialidades diverxentes para o futuro

Resurrección

Pobre país, o que antes de ser coñecido, recoñecido e asumido polos seus propios, non xa polos de fóra, padece o acoso, derrubo

A esmorga, un salto de xigante

Necesitamos falar de nós, construírmos  unha imaxe, tamén  cinematográfica, do noso mundo, o mundo galego, un anaco de humanidade con dereito a expresarse en plenitude. 

A mente americanizada

Con que naturalidade se expresa a suposta superioridade do mundo americano e da cultura capitalista occidental anglosaxona en todas as ordes, económica, política, cultural e moral!

Castelao

Un non sabe como comezar para dar conta da magnitude da ocultación, a destrución e a ignorancia desprezativa que soportan a figura, a obra e a traxectoria política de Castelao

Grave carencia

Nas actuais circunstancias de Galiza resulta moi difícil a autocompracencia, de termos conciencia de país ou conciencia do país

A sombra de Catalunya

Desacóugame o silencio social reinante na Galiza verbo do desexo maioritario da sociedade catalá de decidir libremente o seu destino ou futuro, expresado politicamente na vontade da Generalitat de convocar un referendo de autodeterminación para novembro deste ano.  Até o de agora, agás nos medios nacionalistas, naturalmente favorábeis a tal propósito, o dominante consistiu en reproducir, con baixo perfil, as consignas emanadas desde Madrid polos partidos estatais, polos medios de comunicación hexemónicos e polo Goberno central. 

O comportamento lingüístico de Rosalía de Castro

Imos entrar no problema do uso oral do galego por Rosalía e mesmo do escrito en actividades non literarias. A algúns pódelles parecer inexplicábel se non se atende ás circunstancias concretas da nosa sociedade entón, á determinación do pasado histórico e á perspectiva ou vontade organizada ou non da súa superación, así como ás novas determinacións e condicionantes nos comportamentos lingüísticos derivados das nova realidade do Estado capitalista e centralista. 

Caos ideolóxico

Resulta abraiante a frecuencia con que sae da boca da xente a descualificación e o rexeitamento da política e, sobre todo, dos “políticos”. Nunca apandaron con tanto desprestixio.  Acúsase os “políticos” de seren os responsábeis de todos os males presentes. É unha acusación tan xeneralizada como absoluta, sen matices nin graos. Dá a impresión de que todos son iguais, sen diferenzas ideolóxicas entre eles e, moito menos, diferenzas políticas prácticas. Son considerados como unha especie de caste ou clase social,  caracterizada por uns supostos intereses corporativos, alleos aos das  maiorías sociais. Convertéronse no albo de todo tipo de descualificacións, onde se proxectan todo tipo de frustracións, dificultades e desgrazas padecidas pola meirande parte da poboación.

Edward Snowden

Algo moi tenebroso e inquietante debe estar a producirse no corazón neurálxico dos USA cando algunhas persoas que pertencen, coñecen e actúan desde os seus servizos de intelixencia, senten un desacougo, un espanto e un repudio moral como para denunciaren e renunciaren a seguir colaborando e amparando omnímodos métodos de facer mal dentro e fóra das súas fronteiras. A sociedade americana foi sempre propicia a xerar, a partir dos seus moi arraigados valores individualistas, como responsabilidade e valor persoais, condutas dignas de encomio pola súa destemida defensa fronte as inxustizas do poder. Mesmo é admirábel por xerar reaccións heroicas de desobediencia e confrontación co poder e a súa capacidade de represión en contextos de grave alienación colectiva. Rechama que a denuncia e a confrontación, no canto da intimidación, se produza xustamente cando algúns individuos, sen por isto poñeren en cuestión o sistema, acadan plena conciencia da esmagadora maquinaria de control que mantén un Estado, de vocación confesional ultracapitalista, ao servizo directo dos ricos, e do seu deseño imperialista do mundo.

Rosalía e nós

Vimos de pasar unhas semanas nas que o nome de Rosalía resoou con máis frecuencia e intensidade do que é habitual. Algunhas autoridades gobernativas e institucións oficiais, alén de persoas particulares, con maior ou menor incidencia pública e con algún ou ningún coñecemento de causa, de boa ou mala intención, apuntáronse a un ritual de retórica loadora, normalmente dentro dos límites do permitido.

A capacidade de decidir: un debate necesario

Triste resulta escoitar voces pretensamente nacionalistas afirmando que non é este o momento de defender o dereito a decidir do pobo galego, concretamente no Parlamento de Galiza. Razóase desde a constatación da maioría absoluta do PP e do estado da conciencia social, expresado como síntoma nas urnas, para o desaconsellar.

Apropiación indebida e servilismo

Con estudada intención, o Presidente da Xunta, un home ao servizo dos deseños do PP para Galiza, mudou o lugar habitual da súa declaración institucional de fin de ano. Trasladouse da casa oficial de Monte Pío a, nada menos, a Casa Museo de Rosalía de Castro na Matanza.
x