Saltar ao contido
1:27 h. Domingo, 30 de Agosto do 2015

A Galiza que hai

O 24M fotografou o país real e o daguerrotipo é un mosaico de tres imaxes, tres correntes de opinión básicas.

A paisaxe despois da batalla (I)

Como fica o nacionalismo após o 24M? A pergunta paira sobre o BNG. Os primeiros sinais que emitiu a organización oscilaron entre as mensaxes á freguesía máis próxima (tidas nas redes por autocompracentes) e o saudábel exercicio de autocrítica (a alusión de Vence a que os cambios introducidos na última etapa foron positivos, mais insuficientes). A situación para o Bloque é no mínimo complexa. O horizonte inminente debuxa un desafío enorme, as xerais de novembro/decembro. Comeza a conta atrás.

Denuncian carrexo de votos en varios concellos

[ACTUALIZACIÓN 20.25] Os comicios municipais estiveron marcados unha vez máis polas denuncias contra o PP por suposta carretaxe de persoas anciás. Pontedeume, Ourense, O Carballiño, Nogueira de Ramuín, Lugo e Pazos de Borbén, son algún dos concellos onde se rexistraron incidencias.

DOS 20.619 CANDIDATAS E CANDIDATOS SAIRÁN 3.766 CONCELLEIRAS E CONCELLEIROS

2,2 millóns de galeg@s teñen a palabra

Un total de 2.284.763 galeg@s están chamadas a elixir hoxe entre as 20.619 persoas que fan parte de candidaturas en Galiza os 3.766 concelleiros e 314 alcaldes. Mais co seu voto tamén testarán a saúde do actual sistema de partidos ou o papel que queren para Galiza no escenario electoral.

ÚLTIMAS MENSAXES: ESTABILIDADE (PP), OPCIÓN DE PAÍS (BNG), SOCIALDEMOCRACIA (PSOE), POLÍTICA NOVA (MAREAS)

Crónica de fin de campaña: todo pronto xa para votar

Final. Concluíu ás 24 horas desta sexta feira 22 de maio unha campaña eleitoral que non se afastou nen un milímetro do seu guión de primarias das eleccións xerais de novembro/decembro. As últimas mensaxes, antes da reflexión ritual, foron tamén as previsíbeis: o PP fixo un cántico á estabilidade, o BNG apresentouse como única opción de país con presenza en todos os concellos, o PSOE reivindicou a propiedade do termo socialdemocracia e as Mareas a patente da política nova.

O bipartidismo duplicado: PP/Ciudadanos e PSOE/Podemos

España tiña un Rei (Juan Carlos I) e agora ten dous (Juan Carlos I e Felipe VI). Analogamente, podemos dicer que España tiña un sistema político bipartidista e agora vai ter un sistema político bipartidista duplicado. Transitoriamente, claro. Ben, na historia todo é transitorio. Menos mal: iso nos dá esperanzas de que, con efeito, algún día podamos producir algunha transformación real, val dicer, revolucionaria.

O BNG ve no 24M unha oportunidade "para proclamarmos a nosa soberanía"

O Bloque apresentou esta cuarta feira unha sorte de manifesto intitulado "Concello a concello, construíndomos a Galiza do Século XXI, un país noso e libre". A tese é que o 24M non só se realizan eleccións municipais, aliás estariamos perante unha oportunidade "para proclamarmos a nosa soberanía" e para o facer "sen interferencias alleas a nós".

É críbel que haxa un 30% de persoas indecisas?

É un rito de todas as campañas, que se produce con maior ou menor intensidade de acordo coa importancia do que está en xogo. O mito das persoas indecisas nos inquéritos. Un mito conveniente para as empresas que realizan as sondaxes. Se acertan os resultados o día D, elas gañan. Que non acertan, a culpa é das indecisas e dos indecisos, que facían voláteis os prognósticos. Tendo a non acreditar na existencia dunha masa tan volumosa de persoas que a estas alturas non teñen decidido o seu voto. Outra cousa é que digan realmente o que pensan aos pesquisadores. Outra cousa é o que fan os cociñeiros coas enquisas.

A cuestión vasca mostra o rosto real de Podemos

Unha organización rupturista pode asumir o discurso do sistema contra a esquerda abertzale e descoñecer a aposta radical desta a prol da loita política por vías democráticas e pacifistas? Claramente non. Xa non é só que Pablo Iglesias se fotografe con Felipe VI e que reivindique o legado socialdemócrata do PSOE: é que agora tamén resgata o antediluviano discurso da demanda de condena a ETA para afastarse de EH Bildu e gañar votos en España.

O galego entra (colateralmente) na campaña

O retroceso da lingua galega é un epifenómeno da involución que o país sofre en todos os ámbitos. É algo máis: é o termómetro da perda de sustancia do país. Con menos galego somos menos Galiza. Escoito Henrique Monteagudo dicer na Ser que nesta campaña PP e PSOE utilizan menos o galego do que nunca. Ten razón. E acerta o BNG ao interpelar Feijóo, ao confrontalo coas súas obrigas, que desatende, de protección do noso idioma.

O PRESIDENTE DE SORTU, SOBRE PODEMOS

“Parece que a Pablo Iglesias a axenda política verbo de Euskal Herria quen lla marca é o PP”

Podemos continúa o seu xiro de 360 graos. O seu líder, Pablo Iglesias, pasou en apenas dous anos de oferecer unha palestra nunha Herriko Taberna a demandar, a pasada cuarta feira, a Bildu que condene ETA como pre-requisito para chegar a acordos post-eleitorais. “Parece que a Pablo Iglesias a axenda política verbo de Euskal Herria quen lla marca é o PP”, dixo esta sexta feira o presidente de Sortu e líder de EH Bildu, Hasier Arraiz.

Feijóo ve nas primarias “unha moda”, mais se fai falta acabará por asumilas

Aínda lembro cando se tiña a Feijóo por un tecnócrata, un xestor. Desbotei a impresión a primeira vez que o vin debater, na Ser, en Vigo, nunha tertulia para todo o Estado, nunhas xerais, as primeiras que gañou Zapatero. Alí vin un killer da discusión política, un tipo duro, coa faca dialéctica entre os dentes. Un político puro. Digamos que un político burgués, claro, mais un político. Iso que significa? Que ten principios, obvio (os do Business Party no que milita), mas a suficiente flexibilidade para mudar de partitura se fixer falta para sobreviver.