Os museos de arte contemporánea en zona descoñecida

Os museos de arte contemporánea en zona descoñecida
Museo de Arte Contemporánea Naturgy na Coruña
Museo de Arte Contemporánea Naturgy na Coruña  

As mudanzas no Marco de Vigo e o anunciado peche do Museo de Arte Contemporánea Naturgy da Coruña son os dous últimos síntomas dunha
crise, a dos centros de arte contemporánea, que evidencia algunhas problemáticas de orixe.

 


A clausura do Museo de Arte Contemporánea (MAC) Naturgy da Coruña, o antigo Macuf, é apenas o último sinal dun corremento de placas tectónicas no mundo da arte contemporánea. O baixo perfil do CGAC en Compostela ou as protestas derivadas da finalización do contrato do ex director do Marco de Vigo corroboran a tese: algo sucede na institucionalidade da arte en Galiza. E aínda que a crise económica de 2008 marca un punto de inflexión, os motivos últimos hai que procuralos máis atrás.

 

Polo menos así o considera a investigadora Agar Ledo. “Os museos de arte contemporánea precisan unha reformulación, e claro que están en crise. Mais esta crise ten as súas orixes no intre en que xorden”, afirma. Tres características definiron aquel tempo, entre a década de 80 e de 90: unha conxuntura económica favorábel, a descentralización administrativa do proceso autonómico, e as políticas culturais baseadas en infraestruturas. O terreo ascendente que conduciu á apoteose neoliberal na mudanza de século implicou, para os museos, adscribirse ao modelo de turismo cultural, visibilidade espectacular, industria. “A crise de 2008 evidencia unha situación que, desde o inicio, estaba abocada ao fracaso”, opina Ledo, que foi ademais responsábel de exposicións do Marco até o pasado febreiro.

 

1

Esta paisaxe, xeralizada en occidente, muda despois de Lehman Brothers. A reformulación dos centros dedicados ás artes contemporáneas convértese en inevitábel. Porén, Ledo non percibe que a reflexión se estea a producir en Galiza. “O sector vive a situación nun certo estado de shock”, considera o pintor Antón Patiño, “como acontece cando sucede algo fóra de control”. El mesmo participou o pasado decembro nunha xornada do Consello da Cultura Galega dedicada a examinar “os espazos culturais da arte en Galiza”.

 

“O que pasa é imposíbel de asimilar, deixa un burato negro no sector das artes plásticas”, di, en referencia ao peche do MAC. Mudanzas na cúpula de Gas Natural provocárono. O museo, inaugurado en 1995, arrincara da man de Luís Caruncho e Julián Trincado, daquela encargados da materia artística na vella Fenosa. Agora só “un milagre” pode salvalo. Ou salvar a importante colección de arte contemporánea que foi xuntando, arredor de 550 pezas. Patiño propón, e propuxo no Consello da Cultura ante cargos da Xunta, a seguinte fórmula: unha fundación pública ou un “consorcio estábel” en que participen Goberno galego, Concello da Coruña e Deputación.

 

[A íntegra desta reportaxe aparece no Sermos329, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]