THE LÁKAZANS PRESENTAN O SEU ÚLTIMO TRABALLO

"Sandwina vén enlazado co momento que está a vivir a muller na música e na vida"

"Sandwina vén enlazado co momento que está a vivir a muller na música e na vida"
Fran "Trilli", no centro da imaxe, co resto da banda.
Fran "Trilli", no centro da imaxe, co resto da banda.  

Esta sexta feira The Lákazans estrean tempada de festivais no Fisterra Blues Experience. O conxunto de blues boirense tocará na Praza de Constitución de Fisterra ás 00:15h, onde presentarán Sandwina, o último traballo da banda. O disco chega após dous anos de traballo e cun son achegado a outros estilos da música americana como o rockabilly, o rountry, o soul e o swing. Falamos con Fran Sieira “Trilli”, batería e percusionista do grupo. VÍDEO NO INTERIOR DO SEU SINGLE "MY DARLING".


-Tocades no Fisterra Blues Experience a piques de comezar o verán e abrindo época de festivais. Xa hai ganas?

 

-Fíxonos moita ilusión a proposta. Está organizado por compañeiros do mundo do blues e tamén está metida a Sociedade de Blues de Compostela. É chamativo que tamén haxa organizados concertos en barco, nos que algúns de nós tamén participaremos xunto cos residentes Fisterra House Band.

 

-Que ten de novo Sandwina se o comparamos cos vosos traballos anteriores?

 

-Sandwina é a evolución do noso son e tamén das raíces da música americana. Ten similitudes cos discos que xa temos sacado, pero é un traballo máis maduro e cun son máis evolucionado e depurado. Aquí a maioría dos temas son nosos, só hai unha versión. Trátase de medrar, de ir facendo o que nos gusta dándolle o noso toque persoal.

 

-O disco recibe o nome da artista de circo vienesa coñecida pola súa forza, por que a elixides e que importancia ten no plástico?

 

-A idea do nome foi de Sabela King. A muller da portada do disco é Kate Brumbwach, unha artista de circo do século XIX que facía levantamentos de peso. Era unha muller forzuda e no seu momento desafiou Eugen Sandow, un culturista da época considerado o home máis forte do mundo. Gañoulle e adoptou o nome de Sandwina. Foi a persoa máis forte do mundo, non só a muller. Sandwina vén enlazado co momento que está a vivir a muller na música e na vida en xeral. É un xeito de achegar o noso pequeno grao de area á loita da muller.

 

-Levades oito anos xa na música. Como valorades a vosa traxectoria?

 

-Se ben é complicado vivir exclusivamente do mundo da música, no blues éo máis aínda. A maioría de nós necesitamos doutros traballos cos que compaxinar o grupo. A pesar diso, The Lákazans deunos moitísimas alegrías. Sempre tivemos moi boa acollida por parte do público, que amais é moi cálido con nós. Tendo en conta o talento desbordante de bandas coetáneas nosas, vivimos un bon momento na música galega. Agora, ás queixas de sempre haille que sumar o problema que temos coa nova Lei de Espectáculos en Compostela, mais no tocante ao público só podemos dar grazas. No campo da industria queda moito por facer, así que a ver se as administracións axudan un pouquiño.

 

-Como está o panorama da música blues galega?

 

-Somos xa bastantes bandas. Cada vez hai máis asociacións de blues en Galiza e xa levamos anos tendo importantes referentes como Los reyes del KO ou Bakin’ Blues Band, con moi boa aceptación entre o público xeral. Tampouco sería xusto atribuírnos a condición de banda exclusiva de blues, pois tamén tocamos outros paus como o country ou rock.

 

-Que actuacións tedes pechadas de cara a tempada de festivais de verán?

 

-Logo do Fisterra Blues Experience, tocamos este sábado 16 no Surfing The Lérez Festival, na Illa das Esculturas de Pontevedra. Máis adiante, temos programado participar no Festival Noroeste da Coruña e no Armadiña Rock de Combarro, ambos en agosto.

 

-Hai puntos en común entre a historia da emigración galega e o nacemento do blues americano?

 

.Todas as músicas de raíz teñen un compoñente común que son as músicas populares. Sempre houbo música arredor da xente e cada zona do mundo expresouse da maneira na que sabía. En América foi o blues e aquí en Galiza e nos lugares aos que fumos foron as nosas cantigas e a nosa música. Non hai ningún país que non teña o seu folclore. Nese aspecto, todas as músicas de raíz están feitas por xente da terra para a xente da terra. É un xeito de comunicarse radicalmente directo.

 



x