Achegas sobre un uso correcto do léxico galego abren a sección "Lingua" no Sermos en papel

Achegas sobre un uso correcto do léxico galego abren a sección "Lingua" no Sermos en papel
Carlos Garrido
Carlos Garrido  

Co obxectivo de promover un galego de calidade que funcione como lingua de cultura, o semanario Sermos Galiza abre esta quinta feira nova sección, "Lingua". Faino, para abrir boca, cunha serie de artigos a cargo do profesor Carlos Garrido, verbo do uso correcto do léxico galego.


Profesor titular de tradución técnico-científica na Universidade de Vigo, presidente da Comisión Lingüística da AGAL e autor, entre outras obras do Manual de Galego Científico e Léxico Galego: Degradaçom e Regeneraçom, Carlos Garrido bota a andar nesta quinta feira a nova sección de lingua do semanario Sermos Galiza que afondará na difusión do léxico galego alén de poñer sobre a mesa as cuestións atinentes á súa fixación formal. 

“A focaxe principal é no léxico porque é un dos campos que precisa maior reflexión e unha viraxe de estratexia. Trataremos os problemas principais que padece o léxico galego nesta altura e que condiciona a forma, por un lado, mais tamén o seu carácter funcional”, sinala Carlos Garrido

Malia partiren de traballos especializados nos que ten investigado, estas achegas de Carlos Garrido en Sermos Galiza terán un claro carácter divulgador para calquera [email protected] da nosa lingua que queira mellorar a súa calidade. Estarán redixidos na norma AGAL, a utilizada polo autor, mais el proprio explica que “serán de interese para todo o mundo, á marxe da normativa que cada quen empregar”. 

“O proxecto céntrase en publicar artigos divulgadores, de carácter práctico, sobre esta problemática mais tamén para denunciar nalgunha medida a codificación que ten feito a RAG, tanto nas súas inhibicións como nas súas intervencións que prexudican a autonomía do léxico galego respecto do castelán”, defende Garrido. 

"O tema ten interese para todos os galegos e galegas que queiran vivir unha lingua con dignidade e eficacia, homologada a calquera lingua de cultura do mundo”

Ao seu ver, os problemas están modelizados e un deles é o fenómeno degradativo de exceso que denomina “variación sen padronización”, é dicir, a atomización do léxico en función da súas variacións xeográficas. “É habitual que haxa varias palabras para designar o mesmo, mais o problema é que non está consagrada unha común, a variante supradialectal non está clara como acontece nas linguas normalizadas”, afirma, dun dos temas que tratará na súa serie de artigos.  Como exemplo indica o uso de “fiestra”, “xanela” ou “ventá”, sen que estea fixada a variante supradialectal. 

Flocos de millo e pipocas

Mais a maior parte dos problemas que detecta non son de exceso, senón de déficit de termos. “Desde o século XV o léxico non se enriquece e iso levou a unha externación, as lagoas son preenchidas con castelanismos. Nesta altura temos que decidir como preenchemos esas lagoas e se admitimos ou non castelanismos. Esta é unha problemática moi grave para o galego que causa incoherencia interna na lingua e, de facto, será un dos temas principais dos meus artigos”, avanza Carlos Garrido.

A primeira das achegas de Garrido levará por título “Uma cobra no jardim lexical galego

Ao seu ver, a RAG está a “facer neoloxía mais mal feita, cunha fortísima castelanización que acarreta problemas funcionais e de funcionamento das palabras”. Como exemplo, pon a variedade de millo estalado que se consome no cinema que a RAG decidiu chamar “flocos de millo” mais que é a maneira de traducir os cereais do almorzo do inglés, como xa se está etiquetando nalgúns produtos industriais. “A RAG neste caso non admite o castelán e inventa unha solución que provoca ambigüidade. A que se refire con flocos de millo? Aos que se toman no cinema ou aos do almorzo? A solución que se revelará máis ventaxosa será recorrer á converxencia co portugués, coas variedades xeográficas do galego plenamente normalizadas e, neste caso diferenciariamos flocos de millo e pipocas”. 

“Neste sentido, e con este obxectivo, o tema ten interese para todos os galegos e galegas que queiran vivir unha lingua con dignidade e eficacia, homologada a calquera lingua de cultura do mundo”, defende Garrido.

A primeira das achegas de Garrido levará por título “Uma cobra no jardim lexical galego”, arredor das distintas maneiras de chamar os ofidios.