LIÑAS DE ACTUACIÓN COMÚN

Da derrogación das reformas laborais a reverter a ‘Lei Mordaza’, demandas de CIG e ELA ao novo goberno

Da derrogación das reformas laborais a reverter a ‘Lei Mordaza’, demandas de CIG e ELA ao novo goberno
Laura González de Txabarri (secretaria de Relacións Internacionais de EL, Paulo Carril (secretario xeral da CIG), Mitxel Lakuntza (secretario xeral de ELA) e Francisco Sío (secretario confederal de Negociación Colectiva da CIG)
Laura González de Txabarri (secretaria de Relacións Internacionais de EL, Paulo Carril (secretario xeral da CIG), Mitxel Lakuntza (secretario xeral de ELA) e Francisco Sío (secretario confederal de Negociación Colectiva da CIG)  
As organizacións sindicais maioritarias da Galiza e Euskal Herria afondaron nunha xuntanza en Bilbo na análise da conxuntura laboral, social e política que viven as respectivas nacións e no Estado.

A derrogación das reformas laborais, das pensións, da negociación colectiva ou da lei mordaza son algunhas das demandas que os sindicatos CIG e ELA poñen sobre a mesa de tarefas para o novo Goberno do Estado. O secretario xeral da central nacionalista, Paulo Carril, e o secretario xeral de ELA, Mitxel Lakuntza, compareceron en Bilbo para presentar as liñas de actuación común acordadas entre as organizacións sindicais maioritarias de Galiza e Euskal Herria para achegar as súas demandas ao novo Executivo que se conforme.

A comparecencia tivo lugar no decurso dun encontro que se desenvolverá ao longo de toda a xornada desta segunda feira. Ambas as organizacións sindicais afondaron na análise da conxuntura laboral, social e política que viven as respectivas nacións e no Estado. Máis en concreto, propuxéronse “afondar, partillar o diagnóstico e proposta sobre varias materias que interpelan tanto á CIG como a ELA  directamente”, indican nun comunicado.

Os dous sindicatos partillan que ambas as dúas “nacións asistimos a un grave deterioro das condicións laborais”  e sofren unha axenda neoliberal compartida polos gobernos autonómicos”. O aumento do desemprego e a emigración, ao tempo dunha grave crise industrial na Galiza, ou o incremento da pobreza en Euskal Herria son algúns exemplos desa situación.

Afirman tamén partillar “a preocupación pola crise do Estado español (que non crise territorial, nin crise catalá) ante a cal unha maioría política parece propoñer tan só políticas represivas e antidemocráticas”. “Tanto ou máis grave que o auxe da extrema dereita parécenos preocupante a deriva cara ao autoritarismo de todo o arco político”.

Reivindicacións

Unha axenda social “inequívoca que pasa por reverter as reformas de pensións e as reformas laborais”, ademais da extensión de políticas que “garantan a igualdade de xénero, a recuperación do poder adquisitivo dos salarios e das pensións, os servizos públicos, da protección e os dereitos sociais”, son as reivindoicacións que fan CIG e ELA.

Tamén demandan “o dereito para negociar as condicións de traballo nos nosos respectivos países, derrogando as reformas da negociación colectiva que deron na estatalización das relacións laborais, e con iso, dar máis amplitude á precariedade e os baixos salarios”.

Unha axenda “democratizadora ampla”, a “primacía da política para resolver os conflitos nacionais, como o que enfronta a Catalunya e o Estado” ,  son outras cuestións propostas.