Imprimir

Coa música a outra parte

Sara Olmedo | Estudante de dirección de Aloxamentos Turísticos

Sermos Galiza | 10 de decembro de 2016

Cando lemos unha noticia titulada “A música galega vólvese internacional”, creo que todos pensamos en “Ai, que ben que a un alemán lle gusta a muiñeira!”. E se eu che dixese que non significa iso?

Hai tres anos, unha banda de música descritiva nada no 1830 en Xil (Meaño), con 95 instrumentos (aproximadamente), e unha idade media de 18 anos, chamada Banda Unión Musical de Meaño, participaba no World Music Contest (WMC) en Kerkrade (Holanda), o concurso máis importante a nivel mundial do xénero, sendo a única banda española do certame e a gañadora cunha puntuación de 96’25 sobre 100. Esta banda está composta por músicos tanto amateurs, como profesionais e estudantes de conservatorio. Desta banda saen músicos sendo profesionais cara a outras orquestras prestixiosas españolas, como é o caso do trompetista solista José Forte, residente na Real Orquestra Sinfónica de Sevilla, ou o director naquela altura, David Fiúza, como novo director da CIM La Armónica de Buñol (Valencia).

A Banda Unión Musical de Meaño participou no World Music Contest (WMC) en Kerkrade (Holanda), foi a única banda española do certame e a gañadora cunha puntuación de 96’25 sobre 100

Este feito déixanos ver o descoñecidos que son os logros musicais dos galegos na propia Galiza, importándonos soamente o pop comercial noutros idiomas e a xeración de Operación Triunfo. O descoñecemento non só dos méritos, senón do xénero en xeral, non é exclusivo da poboación (tanto a nivel galego como a nivel español), senón tamén dos medios, que buscan tristemente vender exemplares ou conseguir audiencia na sección de cultura con novas doutros xéneros estranxeiros deixando a verdadeira a un lado, para o descoñecemento de todos. Tamén o goberno galego ten que ver, pois aínda que a esta banda (como a outras) se lles deu subvención para competir no certame mundial, ese investimento quedou esquecido ao non darlle a publicidade e a visibilidade necesaria, como pasa con todos os temas culturais galegos.

Con todo, esta desinformación e aculturación non vén só promovida polos medios de información, senón tamén por parte da educación. Cantos dos nosos nenos son levados a concertos de música instrumental no colexio ou se lles dá a opción de tocar un instrumento na aula de música máis aló da frauta e a pandeireta? Está comprobado que a música chamada clásica ou instrumental estimula a intelixencia dos nenos e nenas e incluso a dos maiores, chegando a ser utilizada como terapia e habendo especializacións universitarias sobre o tema, así como abundantes estudos tratando de apoiar o xénero.

Nesta época na que a mente dos nenos está practicamente inutilizada coas novas tecnoloxías, en vez de descargarlle unha limitadora aplicación para a tablet ou para o móbil dun piano ou dunha guitarra, por que non amosarlles a beleza de crear algo coas súas propias mans, darlles a simple oportunidade de xogar cos instrumentos, de que exploren, de que se impregnen de notas, de espertar os seus sentidos para participaren da música? Cómpre quitarlles a moitos xoves o medo a dicir que lles gusta a música instrumental, clásica, descritiva etc.. porque, de o faceren público, serán tachados de aburridos ou pasados de moda.

Cómpre quitarlles a moitos xoves o medo a dicir que lles gusta a música instrumental, clásica, descritiva etc.. porque, de o faceren público, serán tachados de aburridos ou pasados de moda

Se conseguísemos ensinarlles aos nenos e nenas o valor deste tipo de música co referente próximo das nosas bandas, seriamos capaces de botar abaixo esa idea de que os que a escoitan e os que se permiten gozar dela, son soamente unha elite exclusiva, facéndoa máis próxima a outro tipo de público con outros xéneros, máis aló dos compositores clásicos, como o das famosas bandas sonoras cinematográficas ou adaptación de xéneros musicais como o rock. Consecuentemente, contribuiríamos a axudar a coñecer compositores e xéneros do noso país, como fai esta banda con exitosa historia.

A proba de todo isto é o X Certame Galego de Bandas de Música celebrado o 26 e 27 deste mes de novembro (no cal esa banda de Meaño quedou gañadora da primera seccion), en Santiago de Compostela e con entrada gratuíta, no que a meirande parte dos espectadores eran pais, fillxs, familiares achegados e amigos dos músicos participantes.

Canto do lectorado deste artigo será consciente da súa existencia ben sexa por mor de prensa escrita, audiovisual ou simplemente por carteis anunciadores pola rúa?

Podes ver este artigo na próxima dirección /opinion/sara-olmedo/coa-musica-outra-parte/20161209214506053414.html


© 2019 Sermos Galiza