O referendo do 78 contado ás novas xeracións

Hai poucos días, unha xornalista fíxome varias preguntas sobre o referendo da Constitución e sobre o ambiente daquela época. Conteille algunhas anécdotas. Por exemplo, como ao final da festa dalgunha parroquia rematabamos todos cantando o himno galego, moitos incluso co puño erguido, e sen que viñese moi a conto....

Camilo e o Bloque, unha reflexión non tan a destempo

Parlamento de cartón, parlamentiño, telegaita, autoanemia (por autonomía), son clixés nacionalistas para descualificar, en diferentes momentos, institucións galegas. Un erro grave de enfoque. O Estatuto de Autonomía do 81 tivo poucos votos a favor (o 20,73% do electorado), pero non polas ansias autodeterministas da...

Toni Cantó non se equivocou

Aínda que pareza un disparate afirmar que o castelán está desaparecendo nas comunidades bilingües, entre elas Galiza, hai que pensar que o deputado de Cidadáns nas Cortes, Toni Cantó, sabe o que di e a quen representa coas súas palabras.   No fondo, o Estado español é case un estado corporativo, no...

O dilema de La Voz de Galicia

Hai poucos días, o colectivo que forma La Voz de Galicia celebrou un acto con motivo do 80 aniversario do seu editor. La Voz é un periódico ben implantado territorialmente. Hai algúns anos presumía de que nada sucede na nosa comunidade sen que un dos seus redactores se encontre, como máximo, a unha hora de...

Os diarios galegos e a literatura en galego

O escritor Manuel Gago vén de pronunciarse a prol dunha literatura popular. Gago parécese un pouco a aquel Otero que, nun país abatido, intentaba tocar todos os paus, até converterse case nun activista integral da cultura.   A proposta literaria de Gago, como a de Pedro Feixóo, como a doutros autores...

Sánchez e a materia escura

Os acontecementos corren pero aínda estamos asimilando a Sánchez . Como pode ser que case ningún comentarista —e hai bastantes— adiviñase o trunfo da moción? Rebobinemos. A chegada de Sánchez non era previsíbel porque ninguén prevía que o PSOE aceptase os votos independentistas cataláns e incluso os de Bildu ....

A hora dos tácticos

Tensando a corda. Este podía ser o titular. E a sensación é que estamos só no principio. Rafael Poch escribe que unha das razóns da crise hai que buscala na perda de peso dos Estados Unidos. De representar o 40% do PIB mundial en 1950, a só o 15% hoxe.   É un momento para ter visión, pero aínda...

A UPG, o quintanismo e a Marea, tres críticas

  A UPG. É o único partido de Europa que aínda se reserva o dereito de admisión. Para entrar na UPG, un debe ser previamente invitado. No caso de pedir o acceso directamente, a solicitude debe ser aceptada, o que non sempre ocorre. Isto chama a atención nun partido que administra...

Por que todos, de esquerdas ou de dereitas, estamos tan confusos?

Confusos e angustiados. A todos os niveis. Non entendemos os problemas da nosa casa pero tampouco os internacionais. Non entendemos por que bastantes dos nosos fillos, contando coas maiores facilidades, fracasan no instituto, néganse a estudar, nin entendemos por que os EEUU bombardean Damasco, xusto cando o...

Da cuncha peregrina á cona feminista

Os símbolos que Galiza ten como país non son escasos. As chamadas “nacións sen historia” son propensas aos mitos, único modo de conservar o seu legado, e os mitos xeran símbolos. Os símbolos de carácter feminino son agora máis valorados e, sobre...

Toca ser labregos ou toca ser mariñeiros?

A coincidencia no tempo entre a crise económica e a saída á luz da corrupción do PP (algún día saberemos por que xuíces, en xeral tan afíns, decidiron sacudir a alfombra) levou a Pablo Iglesias e a Xosé M. Beiras a prever un estalido social e a...

Que lle falta ao nacionalismo para ser un prato apetecíbel?

Non me gustan as ideas apocalípticas, por exemplo esa de que os gobernos nos espían a través das redes sociais e controlan todos os nosos pasos a través do GPS, asociado ao noso móbil. É certo que poden facelo, e que de feito así o fan cando o necesitan. Pero...

Que ten na cabeza o votante medio do Partido Popular?

O nacionalismo non terá unha influencia decisiva en canto non comprenda cabalmente os votantes do Partido Popular e actúe en consecuencia. Non se trata só de entrar no terreo do adversario ou dunha estratexia electoral. Trátase, sobre todo, de que non se pode gobernar sen entender, como...

España é analóxica, Cataluña dixital

O título non é unha metáfora. Ten moito que ver coa profundidade democrática de cada país. As primeiras imprentas representaron un avance fronte aos púlpitos. A prensa obreira inglesa foi a vangarda do progreso, tanto tecnolóxico como democrático. Máis...

O soberanismo despois de Puigdemont

Tras os fracasos de Ibarretxe e agora Puigdemont , en que punto se encontra o nacionalismo? En primeiro lugar, hai que ver porque fracasaron. Ibarretxe tiña o lastre da ETA, que sigue activo en Euskadi, como un punto contaminante. ETA, sobre todo desde o atentado de Hipercor, contribuíu a que...

O extremismo cambiou de bando

Non teño que facer ningún esforzo de memoria para lembrar os tempos nos que algunha prensa sintetizaba así a manifestación do 25 de xullo: “esos jóvenes que bajan por las calles con los ojos inyectados de sangre”. En realidade, a descrición non era de todo...

Que as bandeiras dos balcóns non nos impidan ver o bosque

A secesión de Cuba, en 1898, causou en España unha profunda depresión. Ese ano foi chamado o do “desastre”. Moitos intelectuais, até aquel momento non demasiado preocupados pola política, convertéronse en abandeirados da identidade. Castela e o castelán,...

Por que Venezuela divide os progresistas?

As persoas de esquerdas, nun sentido amplo, acostuman a estar en contra das intervencións dos Estados Unidos en América Latina e tamén coinciden en defender unha mellor distribución social.   Os máis de 18 anos de chavismo crearon, sen embargo, unha intensa...

Non, o de Raxoi non é sentido común

Fagámoslle caso, por unha vez, a Raxoi e centrémonos, exclusivamente, no sentido común. Deixemos así atrás os adoutrinamentos, as ideas nacionalistas e as perturbadoras ideoloxías, en xeral. Raxoi , ao fin e ao cabo, leu e fíxose seguidor, xa de moi novo, daquel...

O “pobo” de Mera

Manuel Mera é unha das persoas máis representativas do nacionalismo –e por suposto do sindicalismo– dos últimos corenta anos. Tamén das máis valiosas. Sempre estivo aí, sen agachar a cabeza. Quen desexe coñecer a súa nutrida traxectoria...

Por que o rock se librou da crítica feminista?

Leo un libro que acaba de saí, A roupa, a música, os mozos,  de Viv Albertine , guitarrista punk e parte dun dos poucos grupos que existiron formados exclusivamente por mulleres. Está ambientado a finais dos setenta e a autora mostra unha gran sinceridade. A súa lectura...

Por que Raxoi non dialoga con Cataluña?

O aristocrático desprezo de Raxoi ás peticións da Generalitat, desprezo que, non obstante, vai acompañado da puntual actuación da Brigada Aranzadi, é dicir do aparato administrativo e xudicial do Estado, é a parte máis visíbel dun status quo que non...

Un 17 de maio que non cambia nada

A importante manifestación do Día das Letras, marxinada como é habitual nalgúns medios, móstranos de novo a coherencia de varios milleiros de persoas defendendo o seu idioma. Sen a existencia de xente coma esta, o galego encontraríase quizais nunha situación...

Un Galeuska máis débil que nunca

Non é difícil de entender o pacto do PNV co PP. Neste punto, e desde unha visión nacionalista, o grave non é o pactar co PP da corrupción. Sempre se pacta co adversario e o adversario é, de por si, criticábel. Se non existise esa capacidade para superar o mal olor,...

Francisco Rodríguez enfadado

Non son experto en Rosalía, con todo, despois de ler a crítica de Francisco Rodríguez á biografía que, sobre esta autora, se vén de publicar, tendo a crer que acerta en moitos aspectos. A súa argumentación parece aguda e fundamentada, como por outra parte...
x