Nomeármonos

Para existirmos. É unha premisa básica do feminismo: se non se nos nomea, non existimos. Existir é aquí actuar, é a capacidade de mudarmos a nosa realidade, de mudármonos nós mesmas. O mesmo pasa cos pobos. Precisamos de erguer as nosas voces, de ter plataformas onde deitar as nosas mensaxes e recoller as que veñen...

Tomar partido

O cliché reaccionário di que o galego –e a galega, supomos- é dubidativo: nem sube nem baixa. Se calhar, para fazer frente a esse lugar comum reducionista e injusto, algumas passamos a vida a tomar decissons transcendentais.

"Doenças dum espelho"

“Diz-me agora se lembras o teu nome”, inquire-nos a poeta ao pouco de adentrar-nos nas páginas deste livro. O espelho que custódia Medusa no alto da torre confronta-nos com nós mesmas, com a nossa ideia de nós, com a imagem do navegante e a mulher que nom se resigna á espera.

Señoras que non pintan nada

A rotina informativa cotiá, inzada de novas lúgubres de inxustizas e retrocesos nas conquistas sociais camufladas tras áridas métricas económicas, trátana de adozar os medios de comunicación comerciais con novas de ton humano e amábel con que distraer a atención e o espírito crítico das audiencias, así, en abstracto, como cifra máis ca conxunto de persoas quen de formaren unha opinión sobre os

Minúsculas

Sexta feira: día de estreas, actos glamorosos, acontecementos que facilitan o relacionamento entre as xentes da chamada, case sempre despectivamente, farándula. O lóxico é que este tipo de eventos, nos que o acento se pon sempre na repercusión mediática e na resposta das compañeiras de profesión, sexan celebrados perto dos centros onde se desenvolve o groso da actividade cultural.

Estraperlo

¿Que levas en esa saia/ que tanto valor lle dás?/ Levo garavanzos e fabas/ para ir a estraperlar. A palabra ten a súa orixe na unión dos nomes de Strauss, Perlowitz e Lowann, os creadores dun xogo de ruleta que provocaría o escándalo que supuxo o fin do goberno do chamado “bienio negro” durante a II República.