Atopámonos nun momento crítico na nosa sociedade. Todo está en cuestión mais nada semella mudar. As antiguas fórmulas demostráronse inválidas pero as reforzamos ante cada decisión tomada para atallar a crise. Logo, qué é o que nos está a pasar? Non pretendo dar coa solucións, mais si instar a que reflexionemos en conxunto co fin de que a vontade colectiva atope o camiño correcto.

Atopámonos nun momento crítico na nosa sociedade. Todo está en cuestión mais nada semella mudar. As antiguas fórmulas demostráronse inválidas pero as reforzamos ante cada decisión tomada para atallar a crise. Logo, qué é o que nos está a pasar? Non pretendo dar coa solucións, mais si instar a que reflexionemos en conxunto co fin de que a vontade colectiva atope o camiño correcto.

Ainda está fresco na memoria o proceso electoral vivido en Galiza, o resultado foi convulso por sorprendente e porque non afectou ao partido no Goberno do xeito que poderíamos agarda si a maioría da sociedade quixera de verdade facer borrón e conta nova. Engadamos á ecuación transcurrido o tempo voltamos a ter que falar de enquisas en medios de prensa.

Sigamos sumando. Olaia Fernández Davila obtén o recoñecemento no Congreso dos Diputados polo seu intenso traballo. Aos poucos días sabemos (uns poucos, porque os grandes medios non se fan eco) que o BNG presentou catro veces máis iniciativas parlamentarias no Parlamento Galego que calqueira dos outros partidos con representación.

Cál é a conclusión a todos estes datos? Imos por partes:

1.- A capacidade de traballo e sacrificio dos nosos representantes non obtén réditos electorais. O paso máis sinxelo, logo, sería que aqueles parlamentarios máis traballadores o fosen menos e se adicasen a copian actitudes que non fosen infructuosas. O resultado sería un mellor resultado electoral, mais tamén uns representantes menos fieles ao seu ideario. É culpa iso tamén dos políticos ou algo ten que ver a sociedade que decide en cada comicio?

2.- A prensa maioritaria ten un poder de influencia perigosamente decisivo. Súbense e báixanse ídolos a golpe de titular. No seu momento interesou que Anxo Quintana fose o “Salvador” e hoxe o Gandalf da política galega eríxese como referente. Aquel que era o pasado, que facía chorar aos nenos, volve de entre os cadáveres políticos para convertirse no Saturno que devora aos seus fillos. Ningunha das figuras mediáticas foron precisamente boas para o nacionalismo galego.

"A prensa maioritaria ten un poder de influencia perigosamente decisivo. Súbense e báixanse ídolos a golpe de titular".

3.- Temos os políticos que nos merecemos. O principio básico de que os nosos políticos son un fiel reflexo da nosa sociedade está hoxe máis vixente ca nunca. Si un político é corrupto e nos seguintes comicios nos que concurra obten un desastroso resultado, erradicaremos a corrupción ao instante. Si un político non traballa o suficiente durante o seu mandato e os resultados electorais o descabalgan dun goberno, teremos políticos traballando a reo de sol a sol. Pola contra, si as formacións políticas máis honestas, as que recurren á súa militancia para sosterse económicamente, as que a súa base está composta por traballadores e traballadoras e non por empresarios e profesionais liberais con intereses económicos na Administración Pública, vén reducida a súa representación polo mero feito de seren demonizadas en medios de prensa, o resultado será máis inxustiza e máis impunidade na “casta” política.

Na nosas mans está, os que confiamos no BNG temos unha excelente oportunidade na XIV Asemblea Nacional. E seguirán decindo que no BNG non hai diálogo nin se conta coas bases, en fin...



x