Opinión

Manuel López Foxo

Por favor, levade a Castelao para Pontevedra!

Hai uns días visitei a exposición “Galicia Universal” con toda a ilusión que vos podedes imaxinar nunha persoa que gozou sempre contemplando en diferentes salas obras de Serafín Avendaño , Castelao , Carlos Maside , Colmeiro , María Antonia Dans , Urbano Lugrís , Laxeiro , Isaac Díaz Pardo ou Francisco Lloréns . E confésovos que nunca tanto me decepcionou unha exposición como a que...

Rosa Enríquez

Un atlas que atravesar: ce "beau soleil intérieur"

“ (…) dans la vie tout est possible, mais il faut y croire. Si l´on ne croit pas, le possible se grisaille ” Juliette Binoche     Nestes tempos de furia, de mudanza constante, apenas dedicamos tempo á reflexión. Tanto é así que case podemos sentir que sucedemos coas cousas, mais non facemos que estas sucedan. Pero podemos? É curioso que sexamos quen de nos gabar...

Xandra Martínez

Douma, terreo de xogo do imperialismo e manipulación mediática

“Unha mentira repetida mil veces convértese en verdade”. Este principio fundamental do ministro de propaganda nazi Joseph Goebbels foi a argumentación máis utilizada para crear un clima favorable perante as atrocidades que estes cometían contra os seus inimigos.   A vixencia dese xeito de entender a propaganda no polo imperialista é innegabel. Nos últimos días, os medios de...

Xoán Carlos Domínguez Alberte

O xardineiro dos ingleses

O escritor Marcos Calveiro constrúe con este libro un universo literario auténtico, enxergado dende o que é máis propio. Isto é así tanto polo escenario elixido no que se desenvolve a trama narrativa, polos elementos autoficcionais tratados, coma polo exercicio metaliterario que entretece a historia.   A Vilagarcía de Arousa orixinaria do autor é o territorio que, nas...

Suso De Toro

Saúde e República! Galega

Non é mal día para concluír estes tres meses de cinco feiras semanais, esta colaboración tan continuada, a véspera do aniversario da proclamación da II República española. Tal día como hoxe, non sei se hai corenta e tres ou corenta e catro anos, un comisario da BPS (Brigada Político Social) e un número da Policía Armada apareceron buscarme na miña casa, era unha práctica habitual da policía...

Xosé Lois García

A democracia inacabada

A fraxilidade dunha democracia maniféstase cando algunha das institucións ou aparellos estatais non foron elixidos por voto e clamor popular. Nesta situación está a xefatura do Estado español, unha das institucións que foi herdada e transferida por plena graza do franquismo. Entón estamos ante unha imposición anómala e maniquea dos aparellos ditatoriais, que se impuxeron na constitución...

Ramón Varela Puñal

Parabéns a Puigdemont

A solução do problema catalão não é um assunto que lhe concerne somente ao povo catalão, senão também aos demais povos integrados no Estado espanhol, fundamentalmente os bascos e galegos. Parece evidente que, com a judicialização da política, não se pretende castigar só uns determinados factos concretos dos políticos catalães, senão impor um castigo exemplar a estes para que sirva também...

Suso De Toro

Bernanos, Stalin, La France

“No meu recanto ocórreseme ás veces pensar nos rusos.(...) Concretamente, repito que se me vén o pensar nos rusos cunha especie de curiosidade, de ternura. Cando se coñeceu a miseria, as súas alegrías misteriosas e incomunicábeis, os escritores rusos, por exemplo, fan chorar .” No medio de “Journal d'un curé de campagne” ( Diario dun cura de aldea ). Sorpréndome de que non haxa entrada...

Daniel Lago

Budapeste: capital do porno europeu

Sim, vamos ir falando da pornografia.  A pornografia nesse sentido mais obsceno, digamos que inclusive dessa pornografia que inclusive resulta nojenta. Isso é o que a dia de hoje o Partido Popular Europeu está a fazer seguindo a manter ao Fidesz do Victor Orbán dentro do seu grupo político no euro-parlamento.   É uma relação puramente pornográfica, fora de toda possível...

Suso De Toro

O dereito de expresión e manifestación está derrogado por M. Rajoy

Europa está a descubrir, tarde piaron, o que é a “democracia” española. Calquera día descubrirán a través de Google Earth o Valle de los Caídos e a Fundación Francisco Franco. Pode que tamén os cárceres a onde levan lonxe dos seus aos presos políticos deste estado, aínda que van precisar un mapa complexo porque non deixan de aumentar os delitos políticos.   Catalunya é un país...

María Sabarís

Goles de ilusión

Os catro goles fronte ao Sevilla foron catro chamadas de atención aos incrédulos. O Celta gañou un partido fundamental nun momento crítico da tempada. As opcions de Europa son reais a pesar da dificultade e, aínda que o equipo non depende de si mesmo, chega ao final da competición vivo na loita. E iso é moito máis dos que algúns esperaban tan só hai unhas semanas.   Un Celta moi...

Manuel Mera

A CIG dá un salto cualitativo

Para que as mobilizacións cumpran a súa finalidade, non abonda con que acaden éxito no número de participantes. Deben propor ademais obxectivos xustos e servir para conquistalos. E para isto, cómpre divulgar o problema, as reivindicacións e a folla de ruta, no segmento máis amplo posíbel da sociedade e conseguir seu apoio ou complicidade. Daquela que teña tanta importancia a campaña previa...

Nemésio Barxa

Margarita

Asim Marga, porque tu não precisas apelidos ainda que teu nome poda ser repetido. Uma inoportuna efermidade impediume celebrar contigo o merecidísimo reconhezimento que Galiza te fai a través do Premio Otero Pedrayo e tambem me demorou em escrever sobre a alegría que sinto porque ao longo do tempo se te vai reconhezendo publicamente, polas instituições e Fundações, a valia que demostras-te em...

Suso De Toro

Política miserábel e miseria da política

“LaSexta”, a canle televisiva destinada pola empresa e polo seus amos a entreter e divertir a un público crítico co PP e que ideoloxicamente é guai e non vai moito máis aló, ofreceu un retrato da política máis miserábel, ofreceu ao público unha escolla entre Aznar e González (“da rapa á rebola veña Deus /ou o demo e escolla”). González efectivamente é a ponte que une o PSOE con...

Xosé Mexuto

Felipe González

Desde Suresnes FG é o heraldo dos intereses alemáns. Sen o SPD o PSOE non tería engolido o PCE tan axiña. FG é un político super-dotado, as cousas como son, e está varios corpos por cima dos que hogano compoñen o dramatis personae da política no estado. A súa reentrada no palco precisamente agora -no púlpito de Évole - é de todo menos casual. O recado que envía, milimetrado, tampouco é...

Carlos Alberto Sánchez

O Dépor non se rende

Xa era hora de poder contar algo alegre. De escribir algo en positivo. De poñer en positivo algo do Dépor. Posiblemente é tarde, moi tarde. A vitoria do Levante escurece unha fin de semana que comezou moi ben.    Dicíamos a semana pasada que sen goles non hai paraíso. E os goles chegaron nunha cita case dramática ante o Málaga. Polo menos para que o equipo de Seedorf...

Xoán Antón Pérez Lema

O PPdeG xa non conta

É pouco probábel que Rajoy acade a aprobación dos Orzamentos estatais do 2018. O PNV non pode aprobalos mentres non se retire a ocupación estatal da Generalitat catalá e semella que os tempos políticos de Madrid, Gasteiz e Barcelona non van coincidir. Ademáis, mesmo no caso de se aprobaren dificilmente van poder ser executados máis aló do 50%, polo avanzado do ano. Velaí que as cifras dos...

Suso De Toro

Un pequeno fracaso

Empezo as feiras desta semana que será a derradeira, pois a axenda cos seus compromisos xa non me permite máis se non quero rebentar, e constato un pequeno fracaso: ideei estes días de semana como un dietario no que ir depoñendo pequenas cousas da vida, comentarios sobre cultura, libros, esas cousas... E non houbo maneira.   O tempo que vivimos turra por un e fainos andar fóra...

Lois Alcayde

Desertización

Asistimos a unha desertización corrosiva da confianza, a unha perda diaria de esperanza na acción pública, no goberno, no estado, que é propagada a través dos mass media e dos órganos institucionais. Enténdese por desertización, segundo o dicionario da RAG, o feito de “transformar unha zona en deserto”. Os xestos da desertización progresiva forman parte deste permanente estado de excepción da...

Xesús Veiga

O conflito definitivamente internacionalizado

Definitivamente, a situación conflitiva que se vive en Cataluña adquiriu unha importante dimensión internacional. As decisións tomadas polo xuíz Llarena obrigan a pronunciarse, nos vindeiros meses, a diversas instancias xudiciais de Alemaña, Reino Unido, Bélxica e Suíza. Aínda que, obviamente, non o van facer sobre o fondo das graves imputacións formuladas polo instrutor do Tribunal Supremo...

Alberte Blanco Casal

Galiza necesita un Plan Forestal diferente

Anda rolando por aí o borrador da revisión do Plan Forestal de Galicia (RPFG) , un instrumento fundamental para establecer a estratexia forestal do noso país para os próximos vinte anos. Na miña opinión, o máis importante dun documento destas características sería que servise para establecer con precisión o estado do monte galego, en canto ás súas debilidades e ameazas, para poder encarar con...

Suso Seixo

Pensións dignas, si, manipulacións e enganos non

Empezarei por dicir que ben vidas sexan as masivas manifestacións que nas últimas semanas se están a dar en Galiza, e no resto do Estado, para denunciar e rexeitar a política imposta polo PP de restarlle poder adquisitivo ás pensións, pola vía de incrementalas nun 0,25%, eliminando o IPC como índice de referencia para a revisión das mesmas.   Cómpre dicir que o sindicalismo...

Manuel Veiga Taboada

Somos galegos por obra e graza... da economía (ou por que deberíamos ser nacionalistas, antes que federalistas)

En “Identidade e afectos patrios”, unha colección de ensaios que Ramón Villares publicou hai poucos meses, sinálanse os tres piares sobre os que habitualmente se apoian os nacionalismos: a etnia (ou raza, en termos decimonónicos), a historia e a lingua.    Villares explícanos como se construíron, no caso galego, estes tres conceptos (e algúns outros). Porque, en efecto,...

Suso De Toro

Xeración Atresmedia

Lembraba hai dous días a xeración “do 68” e como toda xeración política que cristaliza crea os seus sinais de identidades, as súas referencias e folklore e encontra os seus medios de expresar o seu discurso. Naquel entón todo era tan escaso e difícil que todo valía, valían os “Cuadernos para el diálogo” de tendencia democristiá, aínda que “Triunfo”, co PCE detrás, foi a revista daquela...

Xosé Mexuto

Alberto e Cristina

Leo que Feijóo sae na defesa de Cifuentes . Non sorprende o Prietas Las Filas vindo de alguén que aspira a ocupar a maxistratura máis alta dun partido de cultura caudillista e funcionamento xenuínamente sectario - Luís, sé fuerte -, as sociedades secretas operan así, hoxe por ti, mañá por min. A música de fondo que despide o respaldo feijoniano soa algo así como "se eu safei de algo ben...

Luz Darriba

Marielle das favelas

“Meu nome é Marielle Franco. Sou mulher, negra, mãe e cria da favela da Maré. Sou socióloga com mestrado em Administração Pública. Fui eleita Vereadora da Câmara do Rio de Janeiro pelo PSOL, com 46.502 votos.  Hoje, sou também Presidente da Comissão da Mulher da Câmara. Iniciei minha militância em direitos humanos após ingressar no pré-vestibular comunitário e perder uma amiga, vítima de...

Duarte Correa

Para cando as sancións a Israel?

O 30 de marzo o povo palestino conmemora o Día da Terra e do dereito ao retorno en lembranza da folga de 1976 coa que enfrontaron a confiscación de terras por parte de Israel, confiscación que tiña por obxectivo construír máis asentamentos de colonos xudeos, e que supuxo a expulsión de centos de miles de palestinos que a partir dese momento pasaron a vivir na diáspora. Naquela folga...

Suso De Toro

Mellor saberse sen estado

(Ben sei que se lle fago caso á “actualidade” había de ter que tratar sobre o vídeo “As Tres Raíñas”, tan sabedeiro. Había dar, se eu souber, para unha análise da linguaxe corporal, de táctica de ocupación de espazos e estratexia familiar, mais deixo iso tan sabedeiro para quen entenda neses mesteres e atéñome ao propio decurso do pensamento.)   Lembrei hoxe, cousas da...

Xosé Ramón Freixeiro Mato

Sermos Galiza

Co título que encabeza estas liñas viu a luz hai uns anos a publicación que as acolle e nel sintetízase a vontade de ser e de existir dunha nación con nome e con idioma propios, o primeiro posto en cuestionamento e o segundo en situación preocupante. O galego, a pesar das modificacións no seu status nas últimas décadas, pasa por un dos momentos máis críticos da súa historia, fundamentalmente...

Rubén Cela

Son galego, sóc català (I)

  “Un home que non arrisca nada polas súas ideas,  ou non valen nada as súas ideas,  ou non vale nada o home” Platón Hoxe en Catalunya, hai moitas mulleres e homes arriscándoo todo, incluída a súa liberdade, na defensa dunha idea: o pobo catalán ten dereito a decidir libremente o seu futuro. Idea, radicalmente democrática, que responde ao exercicio...

Suso De Toro

Esa xenofobia tan española

Unha muller de Granada abandona indignada a misa na Seu, a catedral de Mallorca, porque é en catalán. Alguén dunha emisora de televisión lle pon un micro diante e ela despáchase a gusto burlándose da lingua catalá, dos cataláns e reclamando que lle falen no que ela cre falar e que chama “el español” pois “estamos en España”. A continuación di que xa non voltará nunca “a Canarias”. Dá para...

Manuel Monge

Información complementaria sobre “Fariña”

A serie “Fariña” ten unha audiencia de 3,5 millóns de persoas, pero existe o perigo de que a xente quede ao final con historias menores: a mestría de Sito Miñanco conducindo as planeadoras; a denuncia de Laureano Oubiña contra a produtora por aparecer en escenas de sexo comprometidas; o cambio do día da procesión da Virxe do Carme para facilitar un desembarco de droga etc. Pero hai outras...

Manuel Mera

Volve a división en bloques?

A expulsión de persoal diplomático de Rusia en 25 países, coa cínica escusa do “caso Skripal”, e o inicio dunha guerra comercial con China, por parte do “bloque imperialista hexemónico”, implica un salto cualitativo na confrontación coas potencias que buscan rematar co mundo unipolar. O enfrontamento non pode ser maior porque unha guerra nuclear provocaría un suicidio da humanidade. Chama a...

Suso De Toro

[email protected]

Por este mes de Abril conmemóranse cincuenta anos da revolta estudantil do ano 68, efectivamente un mes antes que a de París. Naquel país sinistro e afogante que era o franquismo o que ocorreu nas aulas e nas rúas de Compostela foi un espertar de vida, unha disidencia inesperada que deixou xa para quen viñese detrás sementes de liberdade, de democracia, de arelas de xustiza e de galeguismo....

Lois Alcayde

Os síntomas

Sabían que os vagalumes son indicadores naturais do que contece? Indican o humor da terra, se está saudosa pola instalación dunha fábrica de fumaredas celulosas, de augas corrosivas ou residuos tóxicos, ou se pola contra o ar é limpo e (case) puro e alí poden aniñar todas as formas de vida, incluídas estas tan minúsculas e alumeantes. Os tamén coñecidos como lucecús -en galego a palabra...

Carlos Alberto Sánchez

Sen goles non hai paraíso

O penalti absurdo de Madrid vai servir para alimentar o debate durante as próximas horas, pero a realidade no Dépor non se pode explicar só por un penalti inxusto e inexistente. O gran problema do equipo, desde que chegou Seedorf á Coruña, é que non marca goles. Xa pode poñer toda a artillería que lle dea a gana, e de feito o fai, que dá absolutamente igual. Os sistemas que emprega son...

Xoán Antón Pérez Lema

Pensarmos no país

O cadro actual é unha Galicia sen pulo político, sen liderado social nin económico, que perde sen dar batallas fulcrais (transferencia da AP-9, corredor atlántico europeo de mercadorías…), mal xestionado por un Goberno provincial e provinciano, dependentista, ineficaz e ineficiente. Unha Galicia nun Estado que ven de derrogar tacitamente a garantía constitucional do autogoberno das...

Suso De Toro

"Os progres": ascenso e decadencia

No ano 76 e 77 aínda a policía de Franco e a ultradereita armada mataba obreiros e estudantes mais tamén coexistían ensaios de liberdades. Por aqueles día un grupo de teatro catalán “Els Joglars” fora xulgado e condenado por un tribunal militar por algunha cousa nunha obra teatral (acho que se titulaba “Alias Serrallonga”, non me fagan moito caso), varios actores foron a prisión e houbo un que...

Miguel Anxo Abraira

Apuntes para unha economía Decrecentista de proximidade

A principal característica do sistema capitalista de crecemento continuo é que todo lle vale con tal de facer negocio e perpetuarse no tempo. Outra característica e de ter institucións e grandes empresas traballando para estar permanentemente actualizando e revisando a súa imaxe e conceptos; vampirizando e prostituíndo os conceptos e o vocabulario que poidan xurdir nas entornas ideolóxicas que...

Nacho Taibo

O meu ídolo literario

É sorprendente. O meu máximo ídolo literario éo pola literatura galega e portuguesa. E acontece que nunca xamais escribiu unha senlleira liña en portugués nin galego –que alguén se deleita en chamar português da Galiza –. De fixo sabía onde está Portugal mais, como os sobreditos, quizá non soubese distinguilo da Galiza, e seguramente nunca visitou ningunha das dúas.   Así e...

Ramón Varela Puñal

Proibição da leitura e traduções vernáculas da Bíblia (III)

Na época do Renascimento se produz, por uma parte, a renovação das ciências naturais e humanas, fruto, no caso destas últimas, do novo humanismo que vai substituir o teocentrismo medieval. Surge também o movimento de reforma da espiritualidade que vai afetar o cristianismo. A Igreja responde perante a nova situação com a repressão, que se vê impotente para coartar a difusão das ideias. No...

Xabier P. Igrexas

Catalunya: desobediencia ou repregamento

Catalunya vive sumida nun impasse. Nunha paréntese. Nun estado de suspensión. Como suspendida fica a declaración de independencia do 10 de outubro do ano pasado, e suspendido está o estreito marco do autogoberno autonómico. O soberanismo foi quen non só de aglutinar unha indiscutíbel maioría social a prol da causa da independencia nacional, senón de superar as sucesivas probas de obstáculos...

Suso De Toro

O importante e o urxente

Se marcha a luz mentres escribo isto estas palabras serán perdidas, mentres que o apuntamento que escribín hai un pedazo con tinta sobre a páxina dun caderno aí o está e, se non hai novidade, aí seguirá. De feito teño caixas cheas de cadernos escritos desde hai trinta e tantos anos, quilos de papel escrito con destino incerto, mais até agora duraron. O papel dura, vai durando, e agora...

Xosé Lois García

...Catalunya!

Ara digueu: Ens mantindrem fidels per sempre més al servei d'aquest poble Salvador Espriu   O horizonte por onde cabalga a monstruosidade do goberno de Rajoy en Catalunya, en dúas únicas direccións, constata a gadoupa do poder xudicial e da represión que manifestan unha das maiores carestías democráticas e o suspense de certas liberdades, comezando pola maniquea...

Suso De Toro

Xa metidos na fariña...

A serie de televisión “Fariña” e o libro de Nacho Carretero (que continúa o traballo de xornalistas como Perfecto Conde , “La Conexión gallega” ou José Luis Manso Preto , “Minho Connection”), xa comentamos a calidade da realización, actuación e demais, é un suceso de seguimento do público, entre nós está a ser enorme, e vai camiño de ser un fenómeno sociolóxico. Vai ter efectos sobre a...

Iolanda Teixeiro Rey

O saneamento da Ría de Ferrol, a auga como dereito básico

Foi poñer a Plataforma na Defensa dos Servizos Básicos e pola Remunicipalización no xulgado de Ferrol unha denuncia por estafa e prevaricación contra Emafesa, o alcalde e os correspondentes concelleiros cando, ás poucas horas, o governo local (tan vagariño, opaco e inactivo até ese intre) co alcalde á cabeza, anunciaba a súa denuncia da Plataforma acusándoa, con nomes e apelidos, cunha sarta...

Suso De Toro

Vivimos un NO-DO perpetuo, Cospedal

Volven saír encarapuchados ás rúas, marchas militares e o cheiro doutra época ben coñecida, a da España franquista. O NO-DO volve ocupar as rúas.   As procesións son parte da Contrareforma no século XVI, unha reafirmación da fe no papado romano en loita coa Reforma protestante. Esas persoas que desfían silenciosas, armadas dunha candea, en ringleiras e marcha militar nos...

Xavier Campos

Van por nós

1.- Dóeme porque algo se me rompe por dentro. Porque hai arbitrariedade, saña, vontade de humillación. Porque me sinto Turull, Sánchez, Cuixart, Rovira, Junqueras, Forcadell, Puigdemont... Porque eu faría o mesmo. Porque se eu fose catalán, podía ser eu.   2.- Políticas e políticos presos e exiliados por intentaren, democrática e pacificamente, levar adiante o programa...
x