encrobas
Moncho Valcarce: Un militante, un profeta, un cura e un místico

Moncho Valcarce: Un militante, un profeta, un cura e un místico

O doutor en Teoloxía pola Universidade de Salamanca e en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela Victorino Pérez Prieto recupera para Sermos Galiza o perfil de Moncho Valcarce (1935-1993) no ano en que se conmemora o 25 aniversario do falecemento do coñecido como “crego das Encrobas”. Nas próximas semanas seguirán a sucederse actos de lembranza da figura de Valcarce. Eis un extracto do texto publicado no número 295 de Sermos Galiza.

 "As mulleres tiveron nas Encrobas toda a iniciativa"
XOSÉ CASTRO, FOTÓGRAFO DA REVOLTA DAS ENCROBAS

"As mulleres tiveron nas Encrobas toda a iniciativa"

Xosé Castro, autor dunha das reportaxes fotográficas máis lembradas da historia recente deste país, volverá este domingo ás Encrobas para fotografar a marcha conmemorativa que celebra os 40 anos dunha revolta que logrou frear (en parte) os excesos dos estertores do franquismo e do seu brazo empresarial, representado naquel momento por unha mina de lignito propiedade de Fenosa e do Banco Pastor. 

Moncho Valcarce volve en pedra ás Encrobas

Moncho Valcarce volve en pedra ás Encrobas

Facíanse 37 anos da expropiación de terras da parroquia das Encrobas por Fenosa para a construción da mina de lignitos e foi esa a data escollida para que Moncho Valcarce volvera ter presenza por medio dun novo monumento, colocado no lugar do roubado hai uns meses. 

Lembranza popular a Moncho Valcarce vinte anos despois, nas Encrobas

“A túa semente segue viva”, é o lema do cartaz da homenaxe a Moncho Valcarce que terá lugar día 31 de agosto a partir das 12 da mañá. Será nas Encrobas e comezará a carón da Igrexa e o busto do que foi crego da parroquia que se rebelou para defenderen a súa terra. Vinte anos despois da súa morte, o crego das Encrobas recibe unha homenaxe popular. 

OPINIÓN

As Encrobas-Corcoesto. Un retroceso de 30 anos?

Parece existir unha teima en equiparar reivindicación soberanista con reducionismo político e empobrecimento de ideas no debate social. Percebe-se un intento de transmitir a idea dunha equivaléncia inexorábel, de que a primeira vai acompañada inevitábelmente dos últimos. Esta teima ou prexuizo manifesta-se incluso chegando a calificar sen rubor como anacrónica a suposta volta a posicionamentos de hai 30 anos.