suso-de-toro
OPINIÓN

Carvalho Calero segue vivo

Cando a Real Academia Galega anunciou que dedicaba o próximo ano á celebración da figura de Ricardo Carballo Calero de primeiro pensei que era un erro, negándolle a Ricardo Carvalho Calero o dereito ao nome de autor que el escolleu conscientemente o que facían era porfiar...

Zapatero afirma que será o diálogo e non os tribunais quen resolva o conflito catalán
Suso de Toro presenta Zapatero en Compostela

Zapatero afirma que será o diálogo e non os tribunais quen resolva o conflito catalán

O expresidente José Luis Rodríguez Zapatero impartiu a conferencia Diálogo e política en Compostela, presentada por Suso de Toro, na que asegurou que o conflito catalán non "o resolverán os tribunais", senón que só é posíbel resolvelo desde "a política e o diálogo". O exmandatario tamén descartou a repetición das eleccións xerais e confirmou que Pedro Sánchez será presidente “si ou si”.

OPINIÓN

No que estamos

Ao falar das eleccións locais adoitase dicir que importa moito máis o candidato e que non son tan “políticas”. Vaites coas eleccións “non políticas” que arrombaron a monarquía Borbón en 1931 e que desta volta revolven o mapa político español e aclaran o galego. Certo que...

OPINIÓN

Dialogar, de seguido e con humildade

Escribo isto antes de se cerrar as votacións e penso que sexa cal sexa o resultado non muda o sentido do artigo.

 

O resultado, sexa cal for, é a consecuencia dos nosos esforzos e dos nosos méritos e tamén o resultado dos nosos erros. Este país segue a...

Un xuízo sen probas
Antón Losada e Suso de Toro analisan para Sermos os primeiros compases do proceso ao procés

Un xuízo sen probas

"Este é un xuízo político feito por un tribunal político" (Suso de Toro, escritor e activista, moi involucrado na defensa da causa autodeterminista catalá). "A Fiscalía non ten caso. Non ten elementos de probas que demostren a existencia dun delito de rebelión" (Antón Losada, profesor de Ciencias Políticas da USC e colaborador de distintos medios de comunicación). Esgotados os primeiros capítulos do proceso ao procés, falamos con Losada e De Toro sobre un xuízo penal que é moito máis que iso: estamos ante un procedimento xudicial que testa a calidade da democracia no estado.

OPINIÓN

Por que afiliarse? Por que o BNG?

Amigos e familiares meus pensan de maneira moi distinta á miña, é o normal, e eu únicamente podo saber por que penso da miña maneira sen ter a certeza completa de que iso sexa bo para todas as persoas. Mais, a experiencia de afiliarse hoxe a unha organización política,...

Suso de Toro incorpórase ao BNG

Suso de Toro incorpórase ao BNG

O escritor, autor dunha das obras máis influentes da literatura galega das últimas tres décadas, tramita a súa alta como afiliado do BNG. Así o anunciou na súa conta twitter. Referente intelectual no seu día da Esquerda Galega de Camilo Nogueira, Suso de Toro (Compostela, 1956) xa fixo parte da candidatura do Bloque ao Parlamento europeu en 2014. 

OPINIÓN

Usan Cataluña para disciplinarnos


Son libres de non gustar de nós. Tampouco nós gustamos deles,
 agora que á fin tiraron a máscara e vemos o seu rostro asañado"

 

Suso de...

OPINIÓN

Xabier, non che puiden facer o obituario

Xabier, conste que tiña pensado non escribir e ficar calado. Marchaches e non me nacían palabras. Dixen, “morreu Xabier Docampo” e non sabía dicir máis nada. Mais logo lembrei que fixéramos o acordo de facer un o obituario do outro. E tocoume a min. Fíxeno noutras ocasións...

Suso de Toro dá un descanso ao seu dietario

Suso de Toro dá un descanso ao seu dietario

Após tres meses de se debruzar de segunda feira a domingo sobre a xanela de Sermos, Suso de Toro (Compostela, 1956) toma un respiro na experiencia de escrita diaria neste xornal dixital.

OPINIÓN

Saúde e República! Galega

Non é mal día para concluír estes tres meses de cinco feiras semanais, esta colaboración tan continuada, a véspera do aniversario da proclamación da II República española. Tal día como hoxe, non sei se hai corenta e tres ou corenta e catro anos, un comisario da BPS (Brigada...

OPINIÓN

Bernanos, Stalin, La France

“No meu recanto ocórreseme ás veces pensar nos rusos.(...) Concretamente, repito que se me vén o pensar nos rusos cunha especie de curiosidade, de ternura. Cando se coñeceu a miseria, as súas alegrías misteriosas e incomunicábeis, os escritores rusos, por exemplo, fan...

OPINIÓN

O dereito de expresión e manifestación está derrogado por M. Rajoy

Europa está a descubrir, tarde piaron, o que é a “democracia” española. Calquera día descubrirán a través de Google Earth o Valle de los Caídos e a Fundación Francisco Franco. Pode que tamén os cárceres a onde levan lonxe dos seus aos presos políticos deste estado, aínda...

OPINIÓN

Política miserábel e miseria da política

“LaSexta”, a canle televisiva destinada pola empresa e polo seus amos a entreter e divertir a un público crítico co PP e que ideoloxicamente é guai e non vai moito máis aló, ofreceu un retrato da política máis miserábel, ofreceu ao público unha escolla entre...

OPINIÓN

Un pequeno fracaso

Empezo as feiras desta semana que será a derradeira, pois a axenda cos seus compromisos xa non me permite máis se non quero rebentar, e constato un pequeno fracaso: ideei estes días de semana como un dietario no que ir depoñendo pequenas cousas da vida, comentarios sobre...

OPINIÓN

Xeración Atresmedia

Lembraba hai dous días a xeración “do 68” e como toda xeración política que cristaliza crea os seus sinais de identidades, as súas referencias e folklore e encontra os seus medios de expresar o seu discurso. Naquel entón todo era tan escaso e difícil que todo valía, valían...

OPINIÓN

[email protected]

Por este mes de Abril conmemóranse cincuenta anos da revolta estudantil do ano 68, efectivamente un mes antes que a de París. Naquel país sinistro e afogante que era o franquismo o que ocorreu nas aulas e nas rúas de Compostela foi un espertar de vida, unha disidencia...

OPINIÓN

"Os progres": ascenso e decadencia

No ano 76 e 77 aínda a policía de Franco e a ultradereita armada mataba obreiros e estudantes mais tamén coexistían ensaios de liberdades. Por aqueles día un grupo de teatro catalán “Els Joglars” fora xulgado e condenado por un tribunal militar por algunha cousa nunha obra...

OPINIÓN

O importante e o urxente

Se marcha a luz mentres escribo isto estas palabras serán perdidas, mentres que o apuntamento que escribín hai un pedazo con tinta sobre a páxina dun caderno aí o está e, se non hai novidade, aí seguirá. De feito teño caixas cheas de cadernos escritos desde hai trinta e...

OPINIÓN

Xa metidos na fariña...

A serie de televisión “Fariña” e o libro de Nacho Carretero (que continúa o traballo de xornalistas como Perfecto Conde, “La Conexión gallega” ou José Luis Manso Preto, “Minho Connection”), xa comentamos a calidade da...

OPINIÓN

Vivimos un NO-DO perpetuo, Cospedal

Volven saír encarapuchados ás rúas, marchas militares e o cheiro doutra época ben coñecida, a da España franquista. O NO-DO volve ocupar as rúas.

 

As procesións son parte da Contrareforma no século XVI, unha reafirmación da fe no papado romano en...

OPINIÓN

Isto trata do que non podo escribir

O peor do que escriba hoxe é que vostedes xa o saben. Saben que tratará do que o estado fai en Catalunya, ou do que significa para nós, habitantes deste Reino de España, como [email protected] e como cidadáns, cidadás simplemente. Van por eles, elas, a xente catalá porque son os que...

OPINIÓN

As prazas da Galiza hoxe falan catalán e republicano

O roubo social xa está completo, o estado está quebrado, a débeda española é impagábel, os dereitos sociais, a protección do estado..., todo iso está no ar. E o roubo de liberdade foi sistemático desde que M. Rajoy chegou ao Goberno, levado por todos os...

OPINIÓN

Piñeiro, Casares e isto

Continúo co que deixei quedar onte. Non se entende este panorama da cultura institucional galega fóra do contexto histórico: unha Transición democrática controlada desde o propio estado franquista e como se adaptou a esa etapa a liña do

OPINIÓN

Sobre a nosa frustración nacional e cultural

Falaba onte dos sectarismos e bandos nas institucións, entre escritores, entre profesores, deixen que diga algo máis pois ese é o resume dese mundo da lingua e literatura. O sectarismo sen norte é o espello dun mundo cultural obsoleto, rancio e fracasado.

...
OPINIÓN

O sectarismo na nosa lingua e literatura

Coincide nos mesmos días saber de miserias da nosa literatura e da nosa lingua en tanto que institucións. A entrevista ao Xosé Ignacio, Nacho, Taibo e unha decisión da Real Academia Galega sobre un membro desa institución.

 

Teño...

OPINIÓN

[email protected] [email protected]

Cada primeiro de Maios convócanse no noso país dúas manifestacións sindicais, unha convoca CIG e outra CC.OO. e mais UGT. Teño ouvido moitas veces queixas de persoas que din que non van ás manifestacións porque os sindicatos van separados e que de non ser así, irían (para...

OPINIÓN

"O experimento Rajoy"

Desde que os poderes económicos e do estado, uña e carne, conseguiron convencer a unha parte do electorado de que Rajoy era a solución á crise económica e desde que o PP entrou a gobernar estamos vivindo unha época histórica moi concreta. Acabará tendo un...

OPINIÓN

O primo Guillermo

O meu pai tivo un can chamado Ney, tanto impresionou a “francesada” na memoria do país que os nomes dos mariscais chegaron a nós reencarnándose en animais familiares. A historia tivo ecos que duraban tanto e os grandes acontecementos facíanse cotiás. Tamén a guerra de Corea...

OPINIÓN

Os espellismos

Nos últimos anos desapareceron os medios de comunicación “xerais”, é dicir televisión, radios e xornais que se esforzaban en presentarse como profesionais e independentes. Hoxe é evidente para unha parte importante da populación, precisamente a máis informada, que...

OPINIÓN

Un conto de medo

Unha outra vez a escenificación dun drama, un meniño asasinado. As televisións, os xornais todos a devorar no cadáver e a ofrecernos un pedaciño da vítima. Un pedaciño de carne inocente que non sabe, non sacia e así e todo atráenos pola vista. Medios de comunicación...

OPINIÓN

A historia é dura sempre, aquí máis

A nosa historia non figura nos libros de texto, aínda hoxe segue a ser a Historia escrita desde a corte, apenas existe na memoria dunha minoría. Foi esa minoría quen conmemorou os feitos ocorridos en 1972, a carnificina de obreiros en Ferrol. E coa mesma a incríbel folga...

OPINIÓN

Nada a agradecerlles

Efectivamente, este 8 de Marzo foi impresionante, nesta parte do mundo que nos toca as mulleres fixeron ver a súa existencia autónoma. Existiron por elas mesmas, demostraron que non precisan de nosoutros. Até o punto de que teño dúbidas de se debo eu escribir nada que teña...

OPINIÓN

De Alar de Rey a Lugo

Probabelmente vostede non le o BOE con regularidade. Probabelmente vostede non reparou en que hai tres días ese Boletín publicaba catro, 4, concursos para redacción de proxectos básicos e de construción do AVE de Palencia a Alar del Rey...

OPINIÓN

Aquilino e Óscar

Nun congreso de filosofía en Lleida (de qué de cousas non falo eu e non debera!) o profesor Ramón Torné e Teixidó regálame un exemplar de “Els Perses” de Esquilo, notas e...

OPINIÓN

Cinismo ou nihilismo

O historiador hispanista Paul Preston dixo hai uns días que os españois eran cínicos, dese modo explicaba o comportamento da sociedade española, afogada na corrupción. E será certo?

 

Hai...

OPINIÓN

Con aquela fariña fixeron esta triste empanada

O primeiro capítulo da serie “Fariña” non defrauda o que promete. Trátase dunha serie para o público máis amplo nunha canle comercial aberta e ofrece un relato resumido e claro da transformación dun sector...

OPINIÓN

Os homes que odiaban os libros

Cóntame unha moza que pensara estudar un máster de edición na Universidade e que o anularon. Calculo que sería por falta de matrícula e non por outro motivo, mais resúltame tan doroso como significativo pois quere dicir que non...

OPINIÓN

Fóra do búnker

Houbo un tempo no que recibía na casa un xornal ao que estaba subscrito. Houbo un tempo no que escoitaba unha emisora de radio que me era razonábelmente boa de ouvir. Houbo un tempo no que colaborei en prensa en papel galega. Houbo un tempo no que colaborei en...

OPINIÓN

Idade da inocencia

As figuras do taller do Mestre Mateo, que son da familia Franco. As funcionarias da Xunta en Lugo que se negan a contestar en galego, que son de Franco. O Valle de los Caídos. A fundación Francisco...

OPINIÓN

Non facemos o que debemos

En Catalunya moitas persoas levaron unha sorpresa cando descubriron como era España, sabían que non se lles tiña moita simpatía, mais non imaxinaron que a xente común de moitos lugares animasen aos seus fillos a acudir alí a ocupar...

OPINIÓN

A burla de artistas

A censura do Réximen dos partidos do 155 non para de actuar, a través da lei Mordaza e a través de cada día e cada lugar: trátase de que teñamos medo, de volver atrás, a vivir con permiso do estado. O desafío...

OPINIÓN

O papel

Hoxe viaxar polo Cantábrico é unha festa, o auto corre o que pode e logo chega un a País Vasco. A cambio do que se gaña vai o que se perde, se antes viaxabas atravesando lugares, cada un coa súa vida e o seu carácter, agora...

OPINIÓN

Tempo de decepcións, "A.I."

Leo declaracións de Ana Miranda a ocupar un escano no parlamento europeu, “Era europeísta e xa non o son”. Certo que é malo de defender o europeísmo cando o único que vemos non o temos, pois é dos...

OPINIÓN

Aculturizados e inermes

Estamos nunha fin de época, na fin dun periodo histórico tanto na evolución do estado e a vida pública española como o iniciado coa recuperación da autonomía, e podémolo ver de moitas maneiras. Entendo que desde o...

"Non leo literatura, nin galega nin non galega"
Suso de Toro, escritor

"Non leo literatura, nin galega nin non galega"

No escritorio de Suso de Toro (Santiago de Compostela, 1956) hai dous libros no medio do camiño, unha novela e unha comedia teatral “de enredo”. Outro máis, un ensaio, talvez nunca acabe de nacer. “Xa non creo que o escriba”, confesa. Título si tiña: Cómo intenté ser español y no me dejaron. Porque De Toro busca agora “o gozo de escribir unha historia”. Desa paixón alegre xurdiu Fóra de si (Xerais, 2018), a historia do neurocirurxián Ricardo Marzoa coa que, orgulloso, se desdí. Hai oito anos anunciara o seu abandono da literatura. “Recuperei a fe”, explica. Eis un extracto da conversa publicada no Sermos Galiza 284.

OPINIÓN

Días inventados

Pasou o día do San Valentín e pouca xente lembrou que era Mércores de Cinza. Un nome tan literario que deu para título dalgúns libros, a Xavier Alcalá inspiroulle o seu mellor título,“A nosa...